Ah , qe s'jam ne nje ugar !
te bredh tutje si i marre ,
te laterzhyhem ne balte ,
te behem skrop , si nate .
E te dal neper dynja ,
yrrraaa , eeeej , ahahahaaa !
Te tremb njerez e bagetine ,
te tall shpirtvogelsine .
Pa leri ! Le te bertasen ,
c'te duan , le te flasen ,
sos njohen c'eshte gezim ,
sos njohen fjalne pendim .
Ti kendoj me ze femije ,
yllit qe me te dire bije ,
endrra te mbledh me nje dore ,
e me tjetren , hop !..kurore .
Te fal gaz e te bej vend ,
te ndez zjarre me nje keng ,
t'i kendoj une vegjelise ,
t'i mbaj ison pleqerise .
Pa te ngrihem qe pa gdhire ,
te sjell uje per te pire ,
qe nga burimi i malit ,
e te mjel bagetine e stanit .
Kulloshtren te mba me dore .
Ah moj e bardha debore !
I kam humbur atehena ,
bulmetrat qe bente nena .
Pa te tjerr edhe dy fjale ,
dy fjale , ngjyer ne mall ,
per ato rrugeza fshati ,
ku u rrita , si kurbati .
Te mar culen dyjare ,
e pas vetes nje manare ,
t'u ngjitem rrugave lart ,
e te kthenem neper nate .
E sa malit te qendroj ,
lugines poshte , te veshtroj ,
une ti fal mall e maraz ,
te me fal ne buze , gaz .
Te me fal qe ika tutje ,
i kam ne shpirt , nje lutje ,
te me jape dhe ca fuqi ,
sa te kthenem perseri .
Klarita Selmani ©
No comments:
Post a Comment